patronen overtuigingen zoeken geluk flow in jezelf

Wij laten vaak een diamant zien als metafoor voor dat wat je bent. Nu kom ik een inspirerend verhaal tegen (Acres of Diamonds, van Russell H. Conwell) over het zoeken naar de diamant. De hoofdrolspeler in dat verhaal, Ali, is het zat om voor weinig inkomen in de hete zon op het land te werken. Hij droomt ervan een diamantmijn te ontdekken. Hij verkoopt de boel en gaat op stap. Na jaren zwerven en veel proberen komt hij ontgoocheld in zijn oude geboortestreek terecht en bezoekt de boer die jaren geleden zijn eigendom gekocht heeft. Op de schoorsteenmantel ligt een enorme steen. Ali’s hart gaat bonzen. Het is een enorme ongeslepen diamant. Hij vraagt aan de man waar hij die steen gevonden heeft. “Ah”, zegt de man, “ de rivier die door het land loopt hier, ligt er vol van”. Ali had zijn land, vol met diamanten, voor een peulenschil verkocht om op zoek te gaan naar diamanten. Toen hij dat deed, wist hij echter nog niet hoe ongeslepen diamant eruit zag. Hij droomde alleen maar van glinsterende stenen en zag daarom niet wat vlak onder zijn neus als rijkdom lag. Als dat nu eens het verhaal van ieder van ons is? We klagen over ons bestaan, omdat het een ongeslepen steen is die allesbehalve blinkt. We hebben een diamant in ons bezit die we niet herkennen, omdat wij maar zitten te wachten op schittering en glinstering. We missen echter het punt: de diamant zal slechts gaan schijnen als hij geslepen wordt. En hoe gebeurt dat slijpen? Door wrijving, enorm veel wrijving. Diamanten ontstaan onder druk en gaan glinsteren door frictie. Dat lijkt verdacht veel op het menselijke bestaan. Alleen blijven we zoeken buiten onszelf.

Facebook
LinkedIn