van psychiatrisch dossier, tot fruitschalen

dossier, creatie

Afgelopen periode ontving ik mijn dossier van kinder- en jeugd psychiatrie. Een enorm pak papier, met allerlei bevindingen, diagnoses, projecties, behandelingen, en beschrijving van ervaringen, gevoelens en gedachten. Het was een puzzelstukje voor mijn totaal beeld van dat wat is geweest. Het gaf me compassie, maar ook onbegrip over de behandelingen en zo vele medicatie die men maar probeerde op mij. Behandelingen die niet bijdroegen aan herstel maar eerder zorgde voor traumatisering. Ik heb me verbaast hoeveel verschillende labels en diagnoses erin stonden, zeker 12, en lang heb ik gedacht dat het woorden waren die iets over mij zeiden. Maar als je een roos een propje noemt, veranderd het wezen van de roos niet. Zo is het met labels ook, in essentie ben je prachtig gecreëerd en niets of niemand kan jou wezen veranderen. Mensen kunnen je labelen, diagnosticeren of uitschelden, maar het is enkel als een roos een propje noemen.

Wat moest ik met dit dikke pak papier, nu ik het gelezen had? Ik wilde het niet zomaar weggooien, of verbranden… Dit was een stukje van mijn leven, van mijn reis. Ik transformeerde destijds tot een gezond mooi mens, en ’transformatie’ was het woord wat dit dossier nodig had.

Ik versnipperde het dossier volledig en samen met onze kinderen kneedden we het tot een papierdrap. Van papier-maché werd het een fruitschaal. Een fruitschaal, psychiatrisch dossier, versiert met bloemen en glanslak.

Schalen zijn ook een mooie metafoor voor het ontvangen van de levensenergie. Als een vaartuig door het leven. Waar God je schaal (je leven) wil vullen met Licht en Liefde. Deze fruitschaal had ik niet kunnen maken zonder dit dossier, en door de diepe ervaringen kwam ik bij de Essentie. 

Het perfect gebroken masterpiece

Geprezen is de Schepper van het gebroken meesterwerk. De Schepper van goed en kwaad, Licht en duisternis, de Schepper van Al. In het contrast is de onvoorwaardelijke liefde verborgen. De Schepper verborg zichzelf in het gebroken meesterwerk. (de Schepping) In de diepte en grootste eenzaamheid ontmoette ik de Essentie, de Schepper van het perfect gebroken masterpiece. Met diep ontzag begreep ik later de onvoorwaardelijke liefde, in de mogelijkheid van keuze tot haat. Want werkelijke liefde is wederzijds, gelijkwaardig en vanuit verlangen samen 1 te zijn. De Schepper had ons kunnen creëren om enkel liefde te doen, maar dan was het gedwongen liefde, die dus geen liefde is. Met diep respect en groot ontzag ontmoette ik de verdraagzaamheid en geduld van de Schepper die de gebrokenheid en pijn van het gebroken meesterwerk kan verdragen omwille van de onvoorwaardelijke liefde.
Geprezen is het Leven, die mij Leven gaf, om te beantwoorden met onvoorwaardelijke liefde.
 
Van het dikke psychiatrische dossier creëerde ik een schaal, de bak aan ervaring is te overvloedig voor 1 schaal, ik kan er wel 3 of 4 creëren. Samen met wat cement een stevig fundament, om te ontvangen het Leven en de onvoorwaardelijke Liefde van de creator, inclusief alles. Zodat ze niet enkel mijn schaal zal vullen maar zal overstromen naar de schalen van anderen, om samen te antwoorden de Alles-Eenheid, met onvoorwaardelijke Liefde, de Schepper van het gebroken masterpiece.
IK, ben enkel het antwoord voor de erkenning van Zijn Extensie.
 
In het gelaat van de ander ontmoeten we de Ander, de zin van het bestaan. (Emanuel Levinas)

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *